‘டோன்ட் ட்ரபுள் தி ட்ரபுள்’ திரைவிமர்சனம்.
நடிகர்கள் : பகத் பாசில், சாரா பாலேகர், மகேஷ் மஞ்சு கேர், சவுரவ் சச் தேவா, மற்றும் பலர்.
இசை : கால பைரவா,
ஒளிப்பதிவு :பிராட் பிரான்சிஸ்,
இயக்கம் : ஷாஷாங்க் யேலேட்டி,
தயாரிப்பு : எஸ் எஸ் ராஜமவுலி.
அனாதையான சூரி, பணம் சம்பாதிக்க குறுக்கு வழிகளைத் தேடும் இளைஞன். உள்ளூர் தாதாவான அஸ்லம் பாயை ஏமாற்றியதால், இரண்டு நாட்களுக்குள் ரூ.25 லட்சத்தை திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டிய சூழலில் சிக்கிக் கொள்கிறான்.
இந்தப் பிரச்சினையில் இருந்து தப்பிக்க வழி தேடும் சூரியின் வாழ்க்கையில் திவ்யா என்ற சிறுமி வருகிறாள். வசதியான குடும்பத்தைச் சேர்ந்த அவள், வீட்டை விட்டு வெளியேறியிருக்கிறாள். சூரியை மிகப்பெரிய மந்திரவாதி என தவறாக நினைக்கும் திவ்யா, தனது பிரச்சினையைத் தீர்க்க அவரைத் தேடி வருகிறாள்.
திவ்யாவை வைத்து தனது பிரச்சினைக்கும் தீர்வு காண முடியும் என நினைக்கும் சூரி, அவளுடன் பயணிக்கத் தொடங்குகிறார். அதன் பின்னர் இவர்களுக்குள் உருவாகும் உறவும், அதைச் சுற்றி நடக்கும் சம்பவங்களுமே படத்தின் பிரதான கதை.
இந்தப் படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் ஃபஹத் ஃபாசில்.
கதாபாத்திரத்தின் தன்மையை புரிந்து கொண்டு, அதற்கேற்ற உடல்மொழி மற்றும் முகபாவனைகளால் காட்சிகளை சுவாரஸ்யமாக்கும் திறன் ஃபஹத்துக்கு இருக்கிறது. இந்தப் படத்திலும் அது நன்றாகவே வெளிப்படுகிறது.
குறிப்பாக, சீரியஸான காட்சிகளைக் காட்டிலும் அவரது காமெடி டைமிங் பல இடங்களில் ரசிக்க வைக்கிறது. வசனங்களைச் சொல்லும் விதம், திடீர் ரியாக்ஷன்கள், பயம், குழப்பம் என சூரியின் மனநிலையை தனது நடிப்பின் மூலம் நன்றாகக் கடத்துகிறார்.
தெலுங்கு வசனங்களை ஃபஹத் கையாளும் விதமும் இயல்பாக உள்ளது. கதை சில இடங்களில் தடுமாறினாலும், கதாநாயகனாக ஃபஹத் இருக்கும் காட்சிகளில் மட்டும் ஒரு தனி ஈர்ப்பு உருவாகிறது.
திவ்யா கதாபாத்திரத்தில் நடித்துள்ள ஸ்ஸாரா பாலேகர் படத்திற்கு தேவையான குழந்தைத்தனமான குறும்பையும், அப்பாவித்தனத்தையும் இயல்பாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
சில காட்சிகளில் கோபம், சில இடங்களில் பயம், இன்னும் சில தருணங்களில் பிடிவாதம் என கதாபாத்திரத்தின் வெவ்வேறு உணர்வுகளை சிறப்பாக வெளிப்படுத்துகிறார்.
ஃபஹத் – ஸ்ஸாரா கூட்டணி படத்தின் பொழுதுபோக்கு அம்சங்களில் முக்கியமானதாக அமைகிறது. இவர்களுடன் வரும் பீகிள் நாயும் சில காட்சிகளுக்கு கூடுதல் ரசனையைத் தருகிறது.
மகேஷ் மஞ்ச்ரேகர் வரும் காட்சிகள் குறைவாக இருந்தாலும், அவரது அனுபவம் தெரிகிறது. சௌரப் சச்தேவாவும் வழக்கமான பாணியில் இருந்து விலகிய கதாபாத்திரத்தில் கவனம் ஈர்க்கிறார்.
படம் தொடங்கும்போது இருக்கும் எதிர்பார்ப்பு, கதை நகர நகர குறையத் தொடங்குகிறது.
ஃபேன்டஸி கதைக்கு தேவையான தனித்துவமான உலகம் மற்றும் வலுவான உணர்வுப்பூர்வமான தொடர்பு முழுமையாக உருவாகவில்லை. படத்தின் மையக்கரு சுவாரஸ்யமாக இருந்தாலும், அதைச் சுற்றி உருவாக்கப்பட்ட திரைக்கதை பல இடங்களில் எதிர்பார்த்த அளவுக்கு வலுவாக இல்லை.
குறிப்பாக படத்தின் முக்கியமான விஷயங்கள் சில டிரெய்லரிலேயே தெரியவந்துவிடுவதால், திரையரங்கில் புதியதாக கண்டுபிடிக்க வேண்டிய ஆச்சரியங்கள் குறைந்து விடுகின்றன.
முதல் பாதியில் சில சுவாரஸ்யமான காட்சிகள் இருந்தாலும், இடைவேளைக்குப் பிறகு படத்தின் வேகம் கணிசமாக குறைகிறது.
படத்தின் இரண்டாம் பாதியில் தேவையில்லாமல் நீளும் காட்சிகள் அதிகமாக உள்ளன.
காமெடியை உருவாக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் சில காட்சிகள் மீண்டும் மீண்டும் அதே பாணியில் நகர்வதால், சிரிப்பை விட சலிப்பு அதிகமாகிறது.
அதிலும் போலீஸ் விசாரணையை மையமாகக் கொண்ட காட்சிகள் கதையை வேகப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக மேலும் மெதுவாக்குகின்றன.
கதையின் முக்கிய கதாபாத்திரங்களுக்கு இன்னும் வலுவான பங்களிப்பு கொடுத்து, அவர்களுக்கிடையேயான மோதலை அதிகரித்திருந்தால் படத்தின் பரபரப்பு இன்னும் கூடியிருக்கும்.
பிராட் ஃபிரான்சிஸின் ஒளிப்பதிவு படத்தின் நகர்ப்புற பின்னணியை அழகாக பதிவு செய்துள்ளது.
கால பைரவாவின் பின்னணி இசை படத்தின் இலகுவான காட்சிகளுக்கு உற்சாகம் சேர்க்கிறது. குறிப்பாக காமெடி காட்சிகளில் இசை கைகொடுக்கிறது.
பிரவீன் ஆண்டனியின் படத்தொகுப்பில் இன்னும் கத்தரி வேலை செய்திருக்கலாம். தேவையற்ற நீளமான காட்சிகள் மற்றும் மீண்டும் வரும் காட்சிகளை குறைத்திருந்தால், படத்தின் வேகம் நிச்சயம் மேம்பட்டிருக்கும்.
‘டோன்ட் ட்ரபுள் தி ட்ரபுள்’ ஒரு வித்தியாசமான முயற்சி. குழந்தையை மையமாகக் கொண்ட ஃபேன்டஸி கதைக்களம், ஃபஹத் ஃபாசிலின் நடிப்பு, ஸ்ஸாரா பாலேகரின் இயல்பான நடிப்பு, சில நகைச்சுவைக் காட்சிகள் என ரசிக்கக்கூடிய அம்சங்கள் இருக்கின்றன.
ஆனால் படத்தின் மையக்கதையை இன்னும் சுவாரஸ்யமாகவும் வலுவாகவும் உருவாக்கியிருக்கலாம். குறிப்பாக இரண்டாம் பாதியின் தொய்வு, கணிக்கக்கூடிய கதை நகர்வு மற்றும் தேவையில்லாமல் நீளும் காட்சிகள் படத்தின் பெரிய குறைகளாக இருக்கின்றன.
குழந்தைகளை ஈர்க்கும் அளவுக்கு ஃபேன்டஸி அம்சங்கள் இருந்தாலும், அனைத்து தரப்பு பார்வையாளர்களையும் தொடர்ந்து ஈர்க்கும் அளவுக்கு திரைக்கதை வலுவாக இல்லை.
படத்தின் மிகப்பெரிய ஆறுதல் – ஃபஹத் ஃபாசிலின் நடிப்பும், இறுதிக்கட்டத்தின் உணர்வுப்பூர்வமான 10 நிமிடங்களும்தான்.
