மாஸ்க் திரைவிமர்சனம்
நடிகர்கள்: கவின், ஆண்ட்ரியா, சார்லி,ருஹனி சர்மா, ரமேஷ் திலக், சுப்ரமணிய சிவா,ஆடுகளம் நரேன், மற்றும் பலர்.
இசை :ஜி.வி பிரகாஷ் குமார்,
ஒளிப்பதிவு :R. D. ராஜசேகர்,
இயக்கம்:விகர்னன் அசோக்.
விகர்னன் அசோக் இயக்கிய மாஸ்க் ஒரு டார்க் கிரைம்-காமெடி என்ற போதிலும், படம் முழுவதும் ஓர் விஷயம் மட்டும் தெளிவாகத் தெரிகிறது இயக்குநர் தனது திறமையை விட தனது தயக்கத்தையே அதிகமாக வெளிப்படுத்துகிறார்.
கவின் நடித்துள்ள வேலு என்ற ‘எதிக்கல்’ கெட்டவன் ஆரம்பத்தில் நன்றாக அமைக்கப்பட்டாலும், அதை மீண்டும் மீண்டும் “நான் கெட்டவன்… ஆனா மனசு நல்லது” என்ற வகையிலான வசனங்களால் அடிக்கடி நசுக்கப்படுகிறது. கதாபாத்திரத்தை நம்பியே விட வேண்டிய இடங்களில் கூட, எழுத்தாளர் பார்வையாளரை ‘மீண்டும் நினைவூட்ட’ முயற்சிப்பது, அவருக்கே தன் படைப்பின் மீது நம்பிக்கை இல்லாததுபோல தெரிகிறது.
அதே பிழை ஆண்ட்ரியா நடித்துள்ள பூமி கதாபாத்திரத்துக்கும். இரட்டை முகம் கொண்ட, சமூகப்பணியும் செய்வதாகவும், அதே நேரத்தில் குழந்தைகளைக் கறுப்புச் சந்தைக்கு இட்டுச் செல்பவளாகவும் இருக்கும் இந்த கதாபாத்திரம், சொல்லும் வசனங்கள் மூலம் மட்டுமே ‘வில்லத்தனம்’ நிரூபிக்கப்படுகிறது. காட்சிகள் தாமாகவே பேசுவதற்கான தைரியம் படத்தில் இல்லை.
கதை ‘ எந்த கோணத்தில் செல்ல வேண்டியதாயிருந்தும், அதன் தீவிரமும் தார்க்கமும் பாதியிலேயே சோர்ந்து விடுகிறது. காமெடியாக இருக்க வேண்டிய டார்க் ஹியூமர் சில இடங்களில் வேலை செய்கிறது குறிப்பாக சூப்பர் மார்க்கெட் ஹைஸ்ட் தொடங்கி அசுத்யுத் குமார் சம்பந்தப்பட்ட திருப்பம் வரைக்கும். ஆனால் அவை அனைத்தும் தனித்தனி சுண்டல்களாகத் தெரிய, கதை ஒன்றாக உறையாதது பெரிய குறை.
லிப் சிங்கில் பெரிய கோளாறு, ஃபிளாஷ்பேக்கில் மிகுந்த நீட்டிப்பு, உணர்ச்சி வரும்போது ‘இதெல்லாம் சலிப்பானது’ என்கிற தற்காப்பு முயற்சிகள் இப்படம் எதிலும் தன்னம்பிக்கை காட்ட முயலாதது போல் இருக்கிறது.
ஆர்ட்டிலிருந்து டெக்னிக்கல் பணிக்குழு வரை பல வலுவான பின்தளங்கள் இருந்தும், இயக்குநரின் self-doubt படம் முழுவதையும் தண்ணீரில் கலக்கிறது. ஒரு தைரியமான, தன்னம்பிக்கை கொண்ட விகர்னன் இந்த கதையை சொன்னிருந்தால் மாஸ்க் மிகவும் வேறுபட்ட படமாக இருந்திருக்கும் என்பது மாற்றுக்கருத்தே இல்லை.
கவின், ஆண்ட்ரியா இருவரின் திறமையும் படத்தைத் தாங்க முயன்றாலும், இயக்குநரின் பரவலான தயக்கம் காரணமாக மாஸ்க் இறுதியில் ‘முயற்சி உள்ளது… ஆனால் நம்பிக்கை இல்லாத படைப்பு’ என்ற நிலையில் முடிகிறது.
