ஜாக்கி – திரைவிமர்சனம்
மதுரையின் மண் தூசியில் பிறந்து, மரபின் வேர் பிடித்து, மனித அகங்காரத்தின் உச்சத்தைப் பிரதிபலிக்கும் ஒரு அதிர்வூட்டும் கிராமிய காவியமாக ‘ஜாக்கி’ திரையரங்கில் முழங்குகிறது. கிடா சண்டை எனும் உள்ளூர் கலாச்சாரத்தை வெறும் விளையாட்டாக அல்ல, அந்த மண்ணின் பெருமை, குடும்ப மரியாதை, தலைமுறை மரபு ஆகியவற்றின் பிரதிநிதியாகக் காட்டும் விதத்தில் இயக்குநர் பிரகபால் தனது கதை சொல்லலை மிக நுட்பமாக வடிவமைத்துள்ளார்.
ராமர் – கருப்புக் காளியுடன் அரங்கில் கால்பதிக்கும் சாதாரண மனிதன். ஆனால் அவன் காலடிச் சத்தம், அந்த அரங்கில் ஒரு புதிய யுகத்தின் தொடக்கமாக ஒலிக்கிறது. இதுவரை அசைக்க முடியாத சாம்ராஜ்யமாகத் திகழ்ந்த கார்த்தியின் ஆதிக்கத்தை ஒரே மோதலில் சாய்த்துக் காட்டும் தருணம், வெறும் வெற்றியல்ல… அது ஒரு சமூக அமைப்பையே உலுக்கும் புரட்சித் தருணம்.
இந்தப் போட்டி, ஆடுகளுக்கிடையேயான போரல்ல. அது மனித மனங்களுக்கிடையேயான அகங்காரம், பொறாமை, மரியாதை, அவமானம் ஆகியவற்றின் மோதல். அந்த உள் போராட்டத்தை மிக நுணுக்கமாக காட்சிகளாக மாற்றியிருக்கிறார் இயக்குநர். ஒவ்வொரு தூசி பறக்கும் காட்சியிலும், ஒவ்வொரு கூச்சலிலும், ஒவ்வொரு பார்வை மோதலிலும், மண் பேசுகிறது… மானம் பேசுகிறது.
யுவன் கிருஷ்ணா, ராமராக மாறியிருக்கவில்லை – ராமராகவே வாழ்ந்திருக்கிறார். அவரது பார்வையில் தெரியும் அமைதியும், உடல் மொழியில் வெளிப்படும் தைரியமும், ஒரு கிராமத்து நாயகனின் இயல்பான வீரத்தை நமக்கு உணர்த்துகிறது. எதிர்த்துப் போராடும் கார்த்தியாக ரிதான் கிருஷ்ணாஸ், அகங்காரம் கொழுந்து விடும் மனித மனத்தின் கோர முகத்தை நம்முன் நிறுத்துகிறார். இருவருக்கிடையேயான மோதல், வில்லன் – ஹீரோ என்ற வரையறையைத் தாண்டி, இரு சிந்தனைகளின் மோதலாக உருவெடுக்கிறது.
ஒளிப்பதிவாளர் உதயகுமார், மதுரையின் வெயிலும், தூசியும், வியர்வையும் கலந்த வாழ்க்கையை காட்சிப்படுத்தவில்லை – அதை நம் கண்முன் உயிரோடு நிறுத்துகிறார். அரங்கின் ஒவ்வொரு அசைவிலும் ஒரு ஆவணப்படத் துல்லியம். பின்னணி இசையமைப்பாளர் சக்தி பாலாஜி, மிருதங்கத் தாளம் போல இதயத் துடிப்பை உயர்த்தும் இசை மூலம், காட்சிகளின் உணர்ச்சியை உச்சத்திற்கு கொண்டு செல்கிறார்.
‘ஜாக்கி’ என்பது ஒரு விளையாட்டின் கதை அல்ல. அது ஒரு மண்ணின் அடையாளம். ஒரு மரபின் போராட்டம். ஒரு மனிதனின் மரியாதைக்கான யுத்தம். இந்த மண் சார்ந்த சினிமாவை திரையில் காண்பது, ஒரு அனுபவம் மட்டுமல்ல… ஒரு உணர்வு. கிராமிய சினிமாவின் வலிமையை மீண்டும் நினைவூட்டும், காலத்தை தாண்டி நிற்கும் ஒரு தரமான படைப்பு – ‘ஜாக்கி’.
படத்தின் முழு பாரத்தையும் இயக்குனரை தாங்கிப்பிடித்து இருக்கிறார் . 3 வருஷம் கடின போராட்டத்திற்கு அதன் உழைப்பிற்கும் மிகப்பெரிய வெற்றியின் அடையாளமே இந்த ஜாக்கி ஏற்கனவே மட்டி என்ற படத்தைக் கொடுத்த இந்த இயக்குனர் மீண்டும் ஜாக்கி என்ற படம் மூலம் தான் ஒரு தலை சிறந்த இயக்குனர் என்பதை நிரூபித்திருக்கிறார்.
